Dit verslag is even anders als anders, iedereen zal een stukje schrijven en zijn beeld van deze 4 dagen weergeven, Ik (Rob) zal de aftrap geven. Voor mij persoonlijk was de visserij iets minder, ik kon het niet raden en heb dus ook niet veel gevangen, maar de humor, het eten en de gezelligheid  gevoed met de nodige flessen bier en whiskey maakte een hoop goed. Man , wat hebben we een gezellige ploeg, ik kan niet anders zeggen!! De onderlinge banden zijn aangetrokken en versterkt.

Helaas was er 1 visloos, maar Dennis schaam je niet, het was een hele lastige visserij en je hebt heel veel geleerd in 4 dagen wat je de volgende keer in praktijk kan brengen en dan zal je zeker vis gaan vangen. Daar ben ik heilig van overtuigt. (alleen nog even aan je conditie werken en je krachten beter verdelen)  Jan heeft samen met Perry de meeste vissen weten te landen, met voor Jan een aantal zeer mooie 30+ forellen en voor Perry als kers op de taart een zeer mooie barbeel van 61 cm, petje af mannen!!! Voor de andere 3 "beginners" ook niets anders als lof, jullie hebben laten zien dat jullie volhouders zijn...Toppertje!!! Maurice, is Marathonlopen niet iets voor jou??

Natuurlijk word er op zo'n trip de nodige gein en ongein uitgevroten, zo ook met John en Kees, na het zien van de auto van John werden de heren vanaf dat moment aangesproken als Bassie en Adriaan en kwam veelvuldig de kreet "Waar is die roodgele caravan gebleven???" voorbij. Ook het geblaf en gehoest van mijn kant werd steevast met een mexicaans deuntje begeleid gevolgt door een volmondig OLÉ uit 8 kelen. Eric is ook diverse malen belaagd door mij en Jan (sexy onderbroekie hoor Eric!!!) Kortom...Humor!! Absoluut 4 dagen die nog lang in ons geheugen zullen rondspoken met op zich geen slecht resultaat qua visserij. Mannen...ik heb genoten!!! Op naar de volgende trip, ik kijk er nu al naar uit!!!

Wat is er nodig aan materiaal en nog belangrijker met welke vliegen ga  ik vissen. Gelukkig kan je dan altijd met vragen bij de ervaren mannen binnen ons clubje terecht en krijg je alle info die er maar nodig is zodat je goed voorbereid op pad gaat. Eindelijk wordt het dan 15 september en vroeg stap ik in bij John om ons op een afgesproken punt te verenigen, blijkbaar was dit niet vroeg genoeg want we kwamen daar als laatste aan en konden direkt door al had John z’n auto wel wat probleempjes met het klimmen, na een volgende stop waar de tanks zonodig werden gevuld begon de laatste etappe naar Birresborn. De auto van John kreeg steeds meer moeite met de toch wel steile heuvels en wat niemand verwacht gebeurd. “PANNE”, de rest zou doorrijden en wel horen hoe of wat, als er bekend was wat de mogelijkheden waren!De ANWB kon of wilde niet helpen dus met de lokale sleepdienst vervoert naar een garage in Verviers waar bleek dat reparatie pas donderdag mogelijk was, dus wat te doen......Gelukkig hebben we een geweldig groepje, en was Eric bereid om even terug te komen rijden om ons op te halen.

Na een bak koffie en wat rondlopen in Verviers kwam Eric vergezeld van Perry ons halen en na het overladen van onze (behoorlijk ruim genomen) bagage gingen we weer op weg naar onze bestemming. Bij aankomst bij het hotel waar we onze vergunning moesten halen weer een kleine tegenvaller, niemand meer aanwezig dus geen vergunning meer voor dinsdag en woensdag morgen terug om voor de rest van de week een vergunning te regelen. De rest van de dag besteed om bij de cracks te kijken en hun techniek af te kijken, om later te genieten van een geweldige maaltijd (“Stand” ba-mi met sate) bereid door Eric en Rob. Er werd nog even illegaal in het vijvertje gevist waar een aantal mooie forellen werden gevangen, toen ik even Jan z’n hengel overnam wist ik er een te vangen en een tweede, van een gigantisch formaat, (later op de avond bij de borrel werd deze alleen groter) knalde zo hard erop dat de gehele leader verdween. ’s Avonds met z’n allen om de vices om wat vliegen te binden, en natuurlijk de drankvoorraad aan te pakken, wat redelijk gelukt is. Na een goede maar korte nachtrust en een stevig ontbijt snel een vergunning halen en op pad.

De eerst dag met Perry mee om de juiste kneepjes te leren wat resulteerde in de vangst van een vlagzalmpje en een kleine bruine forel. Er werd wel meer vis gehaakt maar deze werden allemaal verspeeld, het is ook zo’n klein haakje!! Zo was de dag snel om en na een goede maaltijd in het hotel, de eensgezindheid was weer enorm we aten allemaal Rumpsteak, opnieuw achter de vices waar Jan voor allemaal de “vanger” bond en waar de inmiddels aangevulde drankvoorraad weer danig werd aangepakt.Na een wat kortere nachtrust en werderom een goed ontbijt was het tijd om met Jan een ander gedeelte van de Kyll onveilig te gaan maken. Deze dag werd er door mij niet veel gevangen, twee alvertjes, wel weer de nodige missers. Jan daar en tegen leefde zich uit en wist een aantal mooie bruine forellen te vangen die ik vlgs Jan liet liggen. Toen ik opnieuw een vis haakte en verspeelde werd mij duidelijk gemaakt dat ik bij een aanbeet iets te gehaast was om de vis te landen en zo de haak uit de bek scheurde, en ik beter de vis zijn gang kon laten gaan. Dit kon ik niet meer in praktijk brengen want er werd niets meer gehaakt. Na  een douche en een stevige maaltijd werden de vangsten besproken en bleven we met een klein clubje toch nog iets langer zitten, de tijd ging sneller als de whiskey zullen we maar zeggen, alleen bij Eric ging de whiskey sneller meen ik mij nog te herinneren. Toen de bodem van de flessen was bereikt was het tijd voor een te korte nachtrust, en werd er ’s morgens hier en daar een half uurtje langer gelegen, maar na het ontbijt moest het voor mij gebeuren. Eric en John gingen de auto ophalen in Verviers, Jan en Perry gingen samen op pad, Rob bracht Maurice weg. Maurice heeft verreweg de meeste kilometers gemaakt, persoonlijk ik denk dat dit een nieuw record is, Dennis verlengde zijn nachtrust en ik besloot alleen op pad te gaan om alles wat ik gezien en geleerd had in praktijk te gaan brengen.

Al snel wist ik een bruin forelletje te vangen die ik uitdrilde en op het moment dat ik een foto wilde maken en even niet goed oplette verspeelde ik hem alsnog, maar ik mocht hem van Rob, die inmiddels ook was gearriveerd, tellen.Na het volgend gedeelte te hebben afgevist kwam ik op een plek waar zeker vis was te vangen, gezien mijn eerdere bezoek daar met Jan.Een van de eerste worpen was vis, een mooie vlagzalm maar hoe voorzichtig ook deed ook deze vis ontkwam toen hij aan de oppervlakte kwam. Ik raakte toch wel wat gefrusteerd door al deze missers, maar de aanhouder wint en even later was het wel prijs een bruine forel van ik denk 35 cm werd wel gevangen en deze moest natuurlijk poseren. Toen ik, nog shakend van de kick, opnieuw het water in ging en door viste kwam Jan langs die wat aktie foto’s van mij wilde maken en zodoende getuigen was van de vangst van nog twee mooie bruine forellen die met rustig drillen werden geland.Na een verdiend broodje en een drankje heb ik een tijdje een gedeelte van de rivier zitten bekijken en ik zag daar (koi) karpers, kopvoorn, barbeel en forel.

Daar ik nog een droge vlieg had aangebonden en Jan in de buurt was op jacht naar barbeel trachte Jan de barbeel te verleiden maar helaas, wel volgde een bruine forel zijn nymph maar liet toch verstek gaan, wel zag je de forel soms nog “kanten” hij/zij bleef daar dus rondhangen en ik wilde hem/haar wel vangen.. Een nymph eran en ja hoor de derde of vierde worp was raak, wat gaf deze vangst een voldoening, zoeken, zien, aangooien en vangen geweldig, dit maakte mijn dag helemaal af. De rest van de dag nog wat pogingen gedaan met als resultaat nog twee verspeelde visjes die zich in het wier wisten te redden. De dag werd besloten met een laatste tocht langs het water met in gedachte dat ik hier zeker nog eens terug ga komen. De avond vloog om met wat mooie verhalen en een aantal drankjes. De bedden werden iets eerder opgezocht voor een paar uurtjes slaap want morgen wacht de terugreis. Na het ontbijt de volgende morgen, met een (on)-gekookt eitje, was het inpakken en vertrekken.  

Nadat Rob een “routine” controlle van de Polizei had ondergaan werd er onderweg gezamelijk nog een maaltijd genuttigd (eensgezind allemaal hamburgers met friet) en daarna ging ieder zijns weegs de file in.Rest nog mijn medereizigers te bedanken voor een gezelligeen leerzame trip, in het bijzonder Rob en Eric voor de perfecte organisatie en de maaltijd op dinsdag, maar natuurlijk ook Jan en Perry voor de geinvesteerde tijd om mij wat te leren (is gelukt denk ik), John voor het vervoer en sorry van de Zwiebelsuppe (maar ‘t was wel lekker) en Maurice en Dennis voor de gezelligheid

PS. dat John en ik deze dagen als Bassie en Adriaan bekend stonden (hoe komen ze eraan) is dan wel weer jammer vrienden, maar vooruit............

Zeker voor herhaling vatbaar

Kees