Kyllburg  “Op de Camping”

Op zeer korte termijn besloten om samen met Perry 2 dagen te gaan vissen in de Kyll bij Kyllburg,
van zaterdag 4 September tot Dinsdag de 7e konden we een “sleurhut” betrekken op de Camping.
Een sober maar doeltreffend onderkomen op nog geen 10 meter van de Kyll vandaan.

Zaterdag rond een uur of 3 kwamen we aan, even snel langs Roger om de sleutels van de sleurhut te halen, spulletjes snel in de voortent en hup waadpak aan, nog even snel een paar uurtjes vissen voordat we aanschuiven bij de BBQ.

In korte tijd komen we er achter dat kleine vliegen NIET werken, ze laten ze gewoon voorbij gaan!!
Perry knoopt er eigenlijk een tikkie gefrustreerd een flinke CDC-vlieg aan op een eveneens flinke maat haak.  Binnen ”no time” haakt hij zijn eerste vis en seint gelijk mij in “Groot…heel  Groot”
Dus ik knoop er eigenlijk gelijk een flinke vlieg aan (maat 10 gele meivlieg) en wammes…het feest was begonnen!!!! Ik kan jullie zeggen…er is nog heel veel gesproken over deze vlieg de dagen erna!!

Van de totaal 27 vissen die ik wist te landen heb ik er 24 gevangen met die gele vlieg waaronder een pracht van een kopvoorn van om en nabij de 45 cm en op 1 na allemaal maatse forellen.

Zondagmiddag na een leuke sessie stroomopwaarts van de doorwaadbare plaats even uitblazen in het zonnetje voor de sleurhut. Komt onze buurman langs voor een babbeltje (altijd gezellie) en hij polst een beetje hoe wij hebben gevangen, nou dat was lang niet slecht op dat moment Perry stond op 16 en ik op 12. “Hoe kan dat nou, ik hoor niet anders als hooguit 5 vissen ” zei Ben de Buurman.

Tja…daar hadden wij ook geen antwoord op! Maar “ik” zei de Gek zag al meerdere keren een forel stijgen bij Ben voor de Hut. Dus ik met mijn grote waffel liet hem die forel zien en zei “Daar staat mijn naam op, die ga ik vangen”  zo gezegd zo gedaan en ik hees me weer in mijn waadpak die ik even daarvoor had uitgedaan en stapte behoedzaam de kyll in (niet om de vis niet te verjagen maar omdat ik niet zo stevig op mijn pootjes sta) mijn eerste worp was net niet lang genoeg maar met mijn 2^e worp was de drift goed genoeg en de vis nam mijn vlieg vol overgave en tjakka daar was nummer 13.

Ben stond een tikkeltje beteuterd erbij te kijken en snapte er geen reet van, gevoed door een lach van Perry en het beteuterde gezicht van Ben riep ik Ben toe dat er 2 meter stroom op ook een vis stond en dat hij maar goed moest opletten, 1 goed geplaatste worp leverde gelijk mijn 14^e vis op!

De Buurman snapte er al helemaal geen reet meer van en riep zijn Mechelaar toe maar plaats te nemen aan de rand van de kyll zodat hij mij wel ffies kon verwelkomen, maar ik was nog geen zins van plan het water te verlaten aangezien ik nog een 2tal vissen had zien stijgen, welke ik zonder veel moeite ook wist te vangen dus nummer 15 en 16 waren ook een feit, en allemaal op die grote gele vlieg.

Met de belofte om voor Ben ook een paar van die “killers”te binden ben ik toen maar het water uitgestapt en met veel gelach (ook van Ben) naar de sleurhut terug gelopen en heb hem een 2tal van die gele rakkers gebonden.

Afgesproken om Maandagochtend samen met Ben te gaan vissen. We liepen over de loopbrug bij de camping richting het zwembad naar het eind van de muur waar we zouden starten die dag.
Aan het eind van de muur stapte ik rustig het water in en liet mijn gele vlieg lekkere lange driften maken die niet beantwoord werden door een azende vis…helaas!!! Perry stond net onder de riffle stroomopwaarts te werpen en maakte me attent op een vis die hij net niet kon bereiken, snel ombouwen naar de nymph en de 3^e worp was raak, een nette forel van 33 centimeter kon mijn nymph niet weerstaan. Ben had ondertussen het hele schouwspel gade geslagen en zei het 1 na het ander te leren door alleen maar te kijken naar hoe Perry en ik viste.

Ik was van de nul dus was het niet meer dan normaal dat ik Ben onder mijn hoede nam om hem ook vis te laten vangen, dat hebben ze tot in Birresborn kunnen horen volgens mij!!!

Samen met Ben en Perry een stuk stroomafwaarts gelopen tot voorbij het zwembad, Perry besloot nog even iets verder te lopen als Ik en samen met Ben stapte ik wederom het water in, op mijn aanwijzingen ving Ben al snel zijn eerste vis op (je raad het waarschijnlijk al) de grote gele vlieg!!!

Perry zag de bomen heen en weer gaan van de vreugdekreet die Ben zijn strot uitgooide, man wat was hij blij.. schit-te-rend!!! Het was een genot om te zien hoe Ben het geleerde zeer snel in praktijk bracht en goed luisterde naar wat we zeiden. Ben wist die ochtend 6 aanbeten te forceren en hij kon er 3 landen, zijn dag was goed en de mijne ook. De mijne werd nog beter toen ik een uurtje later mijn zoveelste vis haakte die me nogal bezig hield aangezien deze besloot om stroomafwaarts te zwemmen waardoor ik alle zeilen bij moest zetten om hem/haar niet te verspelen. Ik kon de vis keren en langzaam kwam deze stroomopwaarts (intussen was wel duidelijk dat het om een flinke vis ging, maar wat???...dat was nog niet duidelijk) na ongeveer een minuut of 10 (volgens Ben) kon ik de vis landen. De eerder genoemde kopvoorn mocht ik in mijn handen houden en onthaken..WAUW wat een mooie vis is dat toch!!!

’s Avonds bij Ben voor de sleurhut enorm gelachen en lekker doorgezakt, Roger kwam ook nog even langs hobbelen en dronk gezellig een borreltje mee, een mooiere manier om af te sluiten is er niet.
Lekker gevist, leuke mensen ontmoet en een paar dagen heerlijk “back to basic” om te kunnen vissen. Roger, Ben, Will en Martin, ik hoop dat jullie er de volgende keer weer bijzijn, het was gezellig!!!!

Tight Lines!! Rob