 |
De hengels werden gereed gemaakt, Jan nam zijn #3 en ik mijn #4 ter hand en vol goeie moed stapten we het water in bij de 1e stek, al snel werd duidelijk dat de vis zich niet liet zien hoewel we naar een rietkraag stonden te werpen die zo uit het boekje "Vissen op Ruisvoorn" kwam.
Op naar de 2e stek, maar ook daar werden we met de natte neus op de feiten gedrukt, ook hier zouden we vandaag geen vis vangen. De spreekwoordelijke moed begon ons een beetje in de schoenen te zakken, ik zeg een beetje want Jan had alweer een ander stekkie in gedachte waar we kans maakten op kleine karper, rustig benaderen was Jans devies, boeggolven van wegvluchtende karper zodra we er
aan kwamen was alles wat we te zien kregen van vis op die plek. Soms zit het mee maar vanavond zat het alleen maar tegen. De laatste stek (zo bleek later) werd die avond aangedaan, Het Stoomgemaal!!
|